Naar aanleiding van het artikel in Delta nr. 2 van 18 januari 1996 over de kosten die IO in rekening brengt aan haar studenten die een e-mail bericht verzenden, merk ik het volgende op.

Het lijkt hier soms net de Nederlandse Spoorwegen. Ik bedoel daarmee niet dat alles loopt als een trein. Wel dat veranderingsprocessen analoog verlopen.

De faculteit Bouwkunde heeft voor het eerst een jaarboek uitgebracht, om terug te blikken op de hoogtepunten van het voorgaande studiejaar. ‘The architecture annual 1994-1995’ is geheel in het Engels opgesteld en heeft een oplage van tweeduizend stuks.

Zoals bekend mag worden verondersteld, is ambtelijk Nederland druk bezaaid met werkgroepen, commissies en wat dies meer zij.

De voorzitter van de buiten-universitaire leden van de universiteitsraad wordt heengezonden omdat hij van zijn groep teveel een gesloten blok zou hebben gemaakt.

Eerst was er de film, nu is er het boek. De documentaire ‘Beweegbare stalen bruggen’ van AVC-medewerker Nico Muyen en Civiel-docent Henk de Jong kreeg sinds 1990 verschillende prijzen.

Eindelijk staan we op gelijke hoogte met de Erasmus Universiteit Rotterdam, althans wat de gevelreclame betreft. Het gebouw van Elektro is nu getooid met het TU Delft-logo.

Recente aanwinsten van de bibliotheek die ook interessant zijn voor niet-vakspecialisten.Over vier jaar verschijnen in de kranten rond deze tijd niet alleen jaar- maar ook eeuw-overzichten.

Na een week terublikken en vooruitzien weten wij het wel weer:,,Vele zaken zullen in 1996 aangepakt moeten worden. Daarbij passen geen halve maatregelen.