Vrije tijd, blijkbaar

Je bent waarschijnlijk bekend met het effect van een gehaalde deadline. Of je nu iemand bent die, wanneer de deadline nadert, er niet in slaagt om de was of boodschappen te doen. Of dat je, zoals ik, een regelmatig schema aanhoudt om je volledig op het doel te kunnen concentreren. De ontlading na de deadline voelt voor ons allemaal als een zwart gat.

Ik heb vorige week mijn masterscriptie gepresenteerd. En nu vraag ik me na jaren studeren af of ik moet ontspannen of verder moet gaan met mijn to-do-lijst. De presentatie waar ik een heel jaar aan heb gewerkt, is geweest en op de een of andere manier begrijpt mijn lichaam dat nog niet. Ook al is het ondertekenen van mijn diploma het hoogtepunt van mijn studie, mijn lichaam blijft me zeggen dat ik snel verder moet gaan met het volgende. Of misschien is dat juist de reden.

Toegegeven, ik heb een ‘After P5-lijst’ met acties waar ik eerder mentaal geen ruimte of tijd voor had, vooral tijdens het laatste semester. Maar waar ik aan de ene kant de behoefte heb om al deze punten zo snel mogelijk af te handelen, wil ik ook luisteren naar mensen die zeggen dat ik vrij moet nemen en moet ontspannen. Geloof me, het wordt nog beter als mijn ouders minder dan een week na mijn afstuderen beginnen te vragen wat ik nu ga doen en me adviseren om eerst iets traditioneelers te gaan doen voordat ik een promotieplek scoor. Vertel me alsjeblieft dat ik niet de enige ben voor wie gesprekken met ouders over persoonlijke financiën moeizaam verlopen.

Maar afgezien van de financiële gevolgen van het afronden van mijn studie – dag DUO, ik zal je missen – komt er een moment waarop ik mijn doelen behoorlijk drastisch moet herzien. Werken aan een eindpresentatie is een mooi, duidelijk doel. Er zijn natuurlijk verschillende manieren om dat te halen, maar niemand zal ontkennen dat je de eindpresentatie van je master móet geven.

De mogelijkheden voelen eindeloos. Dat is zowel beangstigend als ongelooflijk spannend

Afstuderen betekent een nieuw doel stellen en kiezen uit de vele mogelijkheden die het leven biedt. En wat dat doel ook wordt, je kunt er altijd over twisten. Net als wanneer je van een delta naar de open zee vaart, voelen de mogelijkheden eindeloos. Dat is zowel beangstigend als ongelooflijk spannend. Omdat ik niet precies weet wat ik met mijn diploma moet doen, heb ik de kans om mijn route opnieuw te bepalen, mijn waarden te heroverwegen en – misschien wel het allerbelangrijkste – even stil te staan en terug te kijken op de woeste delta die ik zojuist heb bevaren.

Op dit moment heb ik geen idee of ik de hele week films moet kijken of taken moet uitvoeren die mijn weken tijdelijk zin geven. Ik heb geen idee of het me zal lukken om hoop te blijven koesteren en opnieuw inzicht te krijgen in design binnen academische of artistieke kringen, of dat ik mezelf over een jaar al aan het bedrijfsleven heb verkocht. Maar voorlopig helpt het mij – en misschien ook jou – om mijn huis schoon te maken en de lakens te verschonen.