www.potatoland.com

Interactief, kleurrijk en enigszins onbegrijpelijk. Naar eigen zeggen roept Napiers kunst ‘de kwetsbaarheid van de mens achter de technologie’ op. Het gaat om ‘menselijk contact, vaak verborgen in de glitter, theorie en technologie, de kwetsbaarheid, eenzaamheid en liefde die we elke dag negeren.’

Volgens de maker gaat er grote schoonheid schuil in alledaagse objecten die hij op het web vindt: Het vruchtvlees van een druif, de hoek van een kamer of de vorm van een schaduw. Deze kleine stukjes menselijk leven, tegelijkertijd anoniem en intiem, vormen het ruwe materiaal voor zijn collages. Uiteindelijk is het de interactie van de kijker met het ontwerp die het kunstwerk maakt en completeert.

Wie daar geen chocola van kan maken moet het maar gewoon proberen. Ga bijvoorbeeld eens naar de Digital Landfill. Dit is een afvalberg van web-adressen en e-mails. Ze worden over elkaar heen geprojecteerd en daardoor vrijwel onleesbaar. Met de knop Add to Landfill kan de kijker zelf web-sites toevoegen, zodat de Digitale Vuilnishoop almaar groeit.

Hilarisch is het hele gedoe rond Distorted $arbie: Napier werd door speelgoedproducent Mattel verzocht zijn misvormde barbies van het net te verwijderen. Hij reageerde met een uitgebreide openbaarmaking van Mattels brieven. Geen kunst maar wel lachwekkend.

Een door de Amerikaan Mark Napier opgezette website. Napier maakt bewegende digitale composities die groeien en veranderen als reactie op de handelingen van de kijker. Interactief, kleurrijk en enigszins onbegrijpelijk. Naar eigen zeggen roept Napiers kunst ‘de kwetsbaarheid van de mens achter de technologie’ op. Het gaat om ‘menselijk contact, vaak verborgen in de glitter, theorie en technologie, de kwetsbaarheid, eenzaamheid en liefde die we elke dag negeren.’

Volgens de maker gaat er grote schoonheid schuil in alledaagse objecten die hij op het web vindt: Het vruchtvlees van een druif, de hoek van een kamer of de vorm van een schaduw. Deze kleine stukjes menselijk leven, tegelijkertijd anoniem en intiem, vormen het ruwe materiaal voor zijn collages. Uiteindelijk is het de interactie van de kijker met het ontwerp die het kunstwerk maakt en completeert.

Wie daar geen chocola van kan maken moet het maar gewoon proberen. Ga bijvoorbeeld eens naar de Digital Landfill. Dit is een afvalberg van web-adressen en e-mails. Ze worden over elkaar heen geprojecteerd en daardoor vrijwel onleesbaar. Met de knop Add to Landfill kan de kijker zelf web-sites toevoegen, zodat de Digitale Vuilnishoop almaar groeit.

Hilarisch is het hele gedoe rond Distorted $arbie: Napier werd door speelgoedproducent Mattel verzocht zijn misvormde barbies van het net te verwijderen. Hij reageerde met een uitgebreide openbaarmaking van Mattels brieven. Geen kunst maar wel lachwekkend.