Nederlands Studenten Orkest verovert Carnegie Hall

Ze sloten af met een reis naar New York en een benefietconcert in Carnegie Hall.

Vrijdagochtend 25 januari is het zover. Bijna 120 studenten staan klaar op Schiphol. Zes Delftenaren zijn erbij: Lieke Arts, Haakon Brouwer, Jeroen Danon, de verslaggever van Delta, Robert-Jan Koopmans en Marinke Visser. Echt wakker zijn ze niet, maar dat is ook niet zo vreemd. Het orkest heeft er immers al tien concerten op zitten. Maar volgens Lieke Arts, tweedejaars student werktuigbouwkunde en violiste, is dat niet zo erg: ,,Ik had nu ook wel naar huis gewild, maar ik wil ook heel graag naar New York.

Eenmaal in New York aangekomen krijgt het orkest de tijd om eerst aan het tijdsverschil te werken. Maar een dag later moet iedereen toch echt aan de bak. Eerst de laatste repetitie voor alleen het orkest. Later komt het koor er ook nog bij.

Voorafgaand aan de repetitie heet Kersen de Jong van The Netherlands American Community Trust het orkest welkom: ,,Er is een verschil tussen de situatie hier in juli vorig jaar en de situatie nu. Na de ramp hebben we besloten dat dit concert een benefietconcert zou worden voor de victims en de heroes van de ramp. Tijdens de repetitie blijkt dat er nog hard moet worden gewerkt. ,,Kom op, alles moet vandaag goed zijn! spoort dirigent Lawrence Renes zijn orkest aan. En met succes, want aan het eind van de repetitie heeft Renes alle vertrouwen in de goede afloop van het concert.

Op het programma staat de Carmina Burana van Carl Orff. Wel even anders dan de Derde Symfonie van Gustav Mahler, het stuk dat in Nederland is uitgevoerd. ,,Jammer, vindt Renes, ,,ik had liever Mahler gedaan in Carnegie Hall. Ik denk dat heel het orkest dat wel vindt. Maar iedereen is toch dankbaar dat we dit mogen doen. Lieke Arts is het ermee eens: ,,Inderdaad jammer, maar ik had wel een beetje genoeg van Mahler. En Orff speelt lekker weg.

Amerikaans

Maandag is het dan eindelijk zover. In Carnegie Hall is het een enorme drukte, want niet alleen het NSO speelt tijdens het benefietconcert. Alle onderdelen moeten een keer gerepeteerd worden in de zaal. En dat is maar goed ook, want het kost even wat moeite om het hele orkest en het grote koor op het podium te passen. En natuurlijk moet de balans tussen koor en orkest goed zijn.

De zaal is behoorlijk gevuld en al gauw blijkt dat het een typisch Amerikaanse avond gaat worden. Links en rechts van het podium hangen de Nederlandse en de Amerikaanse vlag. Een jongenskoor opent het concert met het zingen van de Amerikaanse en Nederlandse volksliederen. Vervolgens wordt namens Nederland medeleven betuigd met de slachtoffers van de aanslagen. Een Nederlandse jongen overhandigt symbolisch een cheque aan een Newyorks meisje. Dan mag het orkest zijn gang gaan.

Te horen aan het applaus na afloop is de uitvoering een succes. Voor de meeste orkestleden zithun taak erop. Een klein deel speelt na de pauze nog mee met de New York Pops, een beroepsorkest dat een Broadway-selectie vertolkt, samen met enkele musicalsterren. Maar eerst zingt prinses Christina nog een lied, samen met een koor van Newyorkse politieagenten en brandweermannen.

Dirigent Renes is erg tevreden: ,,Het was mijn eerste concert in Carnegie Hall. Het ging goed, maar ik vind deze zaal niet specialer dan het Concertgebouw in Amsterdam. Ook Lieke Arts heeft geen spijt van de reis naar New York: ,,Het was heel erg gaaf. Het concert ging goed, zowel bij ons als bij het koor. Het is grappig dat er zo%n show van wordt gemaakt. Typisch Amerikaans. Ook al dat geklap van het publiek tussen de delen van het stuk door en het gejuich na de pauze vond ik erg grappig. Misschien doe ik volgend jaar wel weer mee, ook al spelen we dan niet in Carnegie Hall.

Als afsluiting is er een grote borrel in de Russian Tea Room, waar iedereen nog eens kan napraten over zijn ervaringen. En was dat het dan? Natuurlijk niet. Het NSO zou het NSO niet zijn als de musici daarna niet voor de laatste keer tot diep in de nacht zouden doorfeesten.

Een concert geven in Carnegie Hall in New York. Dat is de droom van iedere musicus. Zes Delftse studenten deden mee.

Het Nederlands Studenten Orkest (NSO) maakte in januari haar vijftigste tournee door Nederland. Ze sloten af met een reis naar New York en een benefietconcert in Carnegie Hall.

Vrijdagochtend 25 januari is het zover. Bijna 120 studenten staan klaar op Schiphol. Zes Delftenaren zijn erbij: Lieke Arts, Haakon Brouwer, Jeroen Danon, de verslaggever van Delta, Robert-Jan Koopmans en Marinke Visser. Echt wakker zijn ze niet, maar dat is ook niet zo vreemd. Het orkest heeft er immers al tien concerten op zitten. Maar volgens Lieke Arts, tweedejaars student werktuigbouwkunde en violiste, is dat niet zo erg: ,,Ik had nu ook wel naar huis gewild, maar ik wil ook heel graag naar New York.

Eenmaal in New York aangekomen krijgt het orkest de tijd om eerst aan het tijdsverschil te werken. Maar een dag later moet iedereen toch echt aan de bak. Eerst de laatste repetitie voor alleen het orkest. Later komt het koor er ook nog bij.

Voorafgaand aan de repetitie heet Kersen de Jong van The Netherlands American Community Trust het orkest welkom: ,,Er is een verschil tussen de situatie hier in juli vorig jaar en de situatie nu. Na de ramp hebben we besloten dat dit concert een benefietconcert zou worden voor de victims en de heroes van de ramp. Tijdens de repetitie blijkt dat er nog hard moet worden gewerkt. ,,Kom op, alles moet vandaag goed zijn! spoort dirigent Lawrence Renes zijn orkest aan. En met succes, want aan het eind van de repetitie heeft Renes alle vertrouwen in de goede afloop van het concert.

Op het programma staat de Carmina Burana van Carl Orff. Wel even anders dan de Derde Symfonie van Gustav Mahler, het stuk dat in Nederland is uitgevoerd. ,,Jammer, vindt Renes, ,,ik had liever Mahler gedaan in Carnegie Hall. Ik denk dat heel het orkest dat wel vindt. Maar iedereen is toch dankbaar dat we dit mogen doen. Lieke Arts is het ermee eens: ,,Inderdaad jammer, maar ik had wel een beetje genoeg van Mahler. En Orff speelt lekker weg.

Amerikaans

Maandag is het dan eindelijk zover. In Carnegie Hall is het een enorme drukte, want niet alleen het NSO speelt tijdens het benefietconcert. Alle onderdelen moeten een keer gerepeteerd worden in de zaal. En dat is maar goed ook, want het kost even wat moeite om het hele orkest en het grote koor op het podium te passen. En natuurlijk moet de balans tussen koor en orkest goed zijn.

De zaal is behoorlijk gevuld en al gauw blijkt dat het een typisch Amerikaanse avond gaat worden. Links en rechts van het podium hangen de Nederlandse en de Amerikaanse vlag. Een jongenskoor opent het concert met het zingen van de Amerikaanse en Nederlandse volksliederen. Vervolgens wordt namens Nederland medeleven betuigd met de slachtoffers van de aanslagen. Een Nederlandse jongen overhandigt symbolisch een cheque aan een Newyorks meisje. Dan mag het orkest zijn gang gaan.

Te horen aan het applaus na afloop is de uitvoering een succes. Voor de meeste orkestleden zithun taak erop. Een klein deel speelt na de pauze nog mee met de New York Pops, een beroepsorkest dat een Broadway-selectie vertolkt, samen met enkele musicalsterren. Maar eerst zingt prinses Christina nog een lied, samen met een koor van Newyorkse politieagenten en brandweermannen.

Dirigent Renes is erg tevreden: ,,Het was mijn eerste concert in Carnegie Hall. Het ging goed, maar ik vind deze zaal niet specialer dan het Concertgebouw in Amsterdam. Ook Lieke Arts heeft geen spijt van de reis naar New York: ,,Het was heel erg gaaf. Het concert ging goed, zowel bij ons als bij het koor. Het is grappig dat er zo%n show van wordt gemaakt. Typisch Amerikaans. Ook al dat geklap van het publiek tussen de delen van het stuk door en het gejuich na de pauze vond ik erg grappig. Misschien doe ik volgend jaar wel weer mee, ook al spelen we dan niet in Carnegie Hall.

Als afsluiting is er een grote borrel in de Russian Tea Room, waar iedereen nog eens kan napraten over zijn ervaringen. En was dat het dan? Natuurlijk niet. Het NSO zou het NSO niet zijn als de musici daarna niet voor de laatste keer tot diep in de nacht zouden doorfeesten.