De toegevoegde waarde van regen en modder

,,Elke bocht kan de laatste zijn, dat houdt de moed erin.”

Veldlopen is soms evenwichtskunst. Meedoen aan het Nederlands Studenten Kampioenschap Cross betekent op deze zaterdag vooral balans zoeken: niet schrikken als je schoenzolen wegslippen op een glibberig heuveltje, overeind blijven als een plas dieper blijkt dan verwacht. Aanhoudende regenval heeft het parcours in natuurgebied De Delftse Hout op het eerste gezicht onbegaanbaar gemaakt. En dus hebben de ruim honderd deelnemers hun sportschoenen verruild voor met puntige zolen uitgeruste spikes, om vervolgens dankbaar door het modderlandschap te trekken. Regen, wind en modder garanderen in de ogen van de veldlopers alleen maar dat de atleet die straks als eerste de finishlijn passeert, een ware kampioen is.

,,Het gaat om de uitdaging. Je wilt afzien, je grenzen verleggen”, legt de deelnemende TU-student Olaf Willemse uit. ,,Dat klinkt misschien als een cliché, maar zo is het nu eenmaal. Een cross waarbij je na afloop niet tot aan je knieën onder de modder zit, is geen echte cross.”

De leden van de organiserende atletiekvereniging De Delvers willen graag dat de veldlopers het evenement serieus nemen. De Delftse studenten hebben in de afgelopen maanden de nodige colleges gemist om het NSK Cross tot een zo groot mogelijk succes te maken. Op vier afstanden -de lange en korte cross voor zowel mannen als vrouwen- worden de prijzen verdeeld. De organisatie heeft een grote sponsor (Hypotheekshop) aan de haak geslagen en strikte een topatleet om de wedstrijd nog wat meer cachet te geven: Simon Vroemen. De 1500-meter-loper was in 2000 nog actief op de Olympische Spelen.

Naamsbekendheid

,,Voor studentensporters is het natuurlijk een uitdaging om zich eens te meten met een echte topper als Vroemen”, verklaart Rijnvis van Wirdum, voorzitter van de Delvers. ,,Zijn aanwezigheid heeft waarschijnlijk extra deelnemers opgeleverd. Dat is belangrijk, want we hopen met deze wedstrijd onze naamsbekendheid te vergroten en meer nieuwe leden aan te trekken.”

Maar de meeste atleten zijn naar Delft gekomen om zichzelf te overtreffen. Ze laten weinig aan het toeval over. Voor aanvang van de race nemen ze in kleine groepjes het parcours onder de loep. Sommigen gaan ijverig te werk, wijzend op verraderlijke kuilen, sjorrend aan los gewaaide linten die de route moeten aangeven. Andere veldlopers sluiten zich af van de buitenwereld; ze joggen rustig over het gras, de blik op oneindig. ,,Ik hoef niet het complete parcours te verkennen”, vertelt Francesca Thijssen van de Maastrichtse vereniging Uros. ,,Eén van de redenen waarom ik liever op het veld hardloop dan op de baan, is juist de onvoorspelbaarheid van de route. Op de baan denk je steeds: o, ik moet nog zoveel rondjes lopen. Hier weet je nooit precies waar de finish ligt. Elke bocht kan de laatste zijn, dat houdt de moed erin.”

Eindstreep

Maar voor alle deelnemers aan het NSK Cross komt de eindstreep onverwacht vroeg. De ronde door De Delftse Hout die volgens het wedstrijdprogramma 2,3 kilometer beslaat, is met driehonderd meter ingekort. ,,De gemeente heeft een berg houtsnippers op de geplande route gelegd”, aldus Van Wirdum, tevens organisator van het evenement.

De winnaar van de korte cross voor vrouwen, Marlies Overbeeke, heeft als eerste profijt van het ingekorte parcours. De Rotterdamse studente finisht in een razendsnelle tijd van 7,30 minuten, de rest van het deelnemersveld komt bijna een halve minuut later binnen. ,,Ik loop ook veel landelijke wedstrijden”, zo verklaart ze het grote verschil. ,,Daar ligt het niveau toch iets hoger dan tijdens studentenwedstrijden.”

Dat het studentenleven en topsportprestaties moeilijk te combineren zijn, bewijzen ook de uitslagen op de andere afstanden. De niet-studenten die buiten mededinging meelopen, domineren het NSK Cross. Simon Vroemen demonstreert op de lange cross het verschil tussen een topatleet en een student: bijna twee minuten op acht kilometer.

,,Maar ik ben de eerst twee rondjes bij de rest van de groep gebleven”, vertelt hij achteraf. ,,Pas in het tweede deel ben ik in mijn eentje verder gegaan. Deze wedstrijd was voor mij een test. Ik ben geblesseerd geweest aan mijn kuit. Echte tegenstand heb ik natuurlijk ook niet gehad vandaag, maar het was wel gezellig. Alleen op een studentenwedstrijd hangt zo’n ontspannen sfeer.”

Veldlopen is afzien. De deelnemers aan het Nederlands Studenten Kampioenschap cross lopen over modderige heuvels, door de regen en tegen een topatleet die op de Olympische Spelen van Sydney uitkwam. ,,Elke bocht kan de laatste zijn, dat houdt de moed erin.”

Veldlopen is soms evenwichtskunst. Meedoen aan het Nederlands Studenten Kampioenschap Cross betekent op deze zaterdag vooral balans zoeken: niet schrikken als je schoenzolen wegslippen op een glibberig heuveltje, overeind blijven als een plas dieper blijkt dan verwacht. Aanhoudende regenval heeft het parcours in natuurgebied De Delftse Hout op het eerste gezicht onbegaanbaar gemaakt. En dus hebben de ruim honderd deelnemers hun sportschoenen verruild voor met puntige zolen uitgeruste spikes, om vervolgens dankbaar door het modderlandschap te trekken. Regen, wind en modder garanderen in de ogen van de veldlopers alleen maar dat de atleet die straks als eerste de finishlijn passeert, een ware kampioen is.

,,Het gaat om de uitdaging. Je wilt afzien, je grenzen verleggen”, legt de deelnemende TU-student Olaf Willemse uit. ,,Dat klinkt misschien als een cliché, maar zo is het nu eenmaal. Een cross waarbij je na afloop niet tot aan je knieën onder de modder zit, is geen echte cross.”

De leden van de organiserende atletiekvereniging De Delvers willen graag dat de veldlopers het evenement serieus nemen. De Delftse studenten hebben in de afgelopen maanden de nodige colleges gemist om het NSK Cross tot een zo groot mogelijk succes te maken. Op vier afstanden -de lange en korte cross voor zowel mannen als vrouwen- worden de prijzen verdeeld. De organisatie heeft een grote sponsor (Hypotheekshop) aan de haak geslagen en strikte een topatleet om de wedstrijd nog wat meer cachet te geven: Simon Vroemen. De 1500-meter-loper was in 2000 nog actief op de Olympische Spelen.

Naamsbekendheid

,,Voor studentensporters is het natuurlijk een uitdaging om zich eens te meten met een echte topper als Vroemen”, verklaart Rijnvis van Wirdum, voorzitter van de Delvers. ,,Zijn aanwezigheid heeft waarschijnlijk extra deelnemers opgeleverd. Dat is belangrijk, want we hopen met deze wedstrijd onze naamsbekendheid te vergroten en meer nieuwe leden aan te trekken.”

Maar de meeste atleten zijn naar Delft gekomen om zichzelf te overtreffen. Ze laten weinig aan het toeval over. Voor aanvang van de race nemen ze in kleine groepjes het parcours onder de loep. Sommigen gaan ijverig te werk, wijzend op verraderlijke kuilen, sjorrend aan los gewaaide linten die de route moeten aangeven. Andere veldlopers sluiten zich af van de buitenwereld; ze joggen rustig over het gras, de blik op oneindig. ,,Ik hoef niet het complete parcours te verkennen”, vertelt Francesca Thijssen van de Maastrichtse vereniging Uros. ,,Eén van de redenen waarom ik liever op het veld hardloop dan op de baan, is juist de onvoorspelbaarheid van de route. Op de baan denk je steeds: o, ik moet nog zoveel rondjes lopen. Hier weet je nooit precies waar de finish ligt. Elke bocht kan de laatste zijn, dat houdt de moed erin.”

Eindstreep

Maar voor alle deelnemers aan het NSK Cross komt de eindstreep onverwacht vroeg. De ronde door De Delftse Hout die volgens het wedstrijdprogramma 2,3 kilometer beslaat, is met driehonderd meter ingekort. ,,De gemeente heeft een berg houtsnippers op de geplande route gelegd”, aldus Van Wirdum, tevens organisator van het evenement.

De winnaar van de korte cross voor vrouwen, Marlies Overbeeke, heeft als eerste profijt van het ingekorte parcours. De Rotterdamse studente finisht in een razendsnelle tijd van 7,30 minuten, de rest van het deelnemersveld komt bijna een halve minuut later binnen. ,,Ik loop ook veel landelijke wedstrijden”, zo verklaart ze het grote verschil. ,,Daar ligt het niveau toch iets hoger dan tijdens studentenwedstrijden.”

Dat het studentenleven en topsportprestaties moeilijk te combineren zijn, bewijzen ook de uitslagen op de andere afstanden. De niet-studenten die buiten mededinging meelopen, domineren het NSK Cross. Simon Vroemen demonstreert op de lange cross het verschil tussen een topatleet en een student: bijna twee minuten op acht kilometer.

,,Maar ik ben de eerst twee rondjes bij de rest van de groep gebleven”, vertelt hij achteraf. ,,Pas in het tweede deel ben ik in mijn eentje verder gegaan. Deze wedstrijd was voor mij een test. Ik ben geblesseerd geweest aan mijn kuit. Echte tegenstand heb ik natuurlijk ook niet gehad vandaag, maar het was wel gezellig. Alleen op een studentenwedstrijd hangt zo’n ontspannen sfeer.”