Rotterdam geremixed

Niet verwonderlijk dat de TU-naam hier meerdere malen opduikt.

Komende maand is een cultureel bezoek aan Rotterdam gemakkelijker dan ooit. Allereerst is de agenda in september zwartgekleurd van de activiteiten. Bovendien hoeft geen meter te worden gelopen: een zogeheten bezemwagen rijdt begeleid door twee wielrenners van vlees en bloed de ‘Ronde van Rotterdam’ langs een tiental culturele instellingen. De luiheid wordt beloond met een bombardement aan kortingen en gadgets waarvan de opvallendste een 42 miljoen jaar oud fossieltje is, voor bezoekers van het Natuurmuseum.

Eén van de activiteiten springt eruit in het aanbod: de Rotterdam KunstXpress 2002, voortgekomen uit ‘een verlangen vaart te geven aan kunst, in plaats van statisch getoonde kunstwerken in een galerie’, aldus Freya van Dien van organisator Orange Event.

Aanleiding voor het project, dat vorig jaar een pilotversie beleefde, vormt het gebrek aan mogelijkheden voor jonge kunstenaars om zich in de openbare ruimte te uiten. Sommige kunstvormen, zoals graffiti, worden binnen gevestigde instellingen niet als volwaardig gezien en in de openbare ruimte als vandalisme en vervuiling. Van Dien: ,,Veel jonge kunstenaars putten inspiratie uit de stedelijke omgeving. Maar er is gebrek aan een podium. Via KunstXpress krijgen jonge kunstenaars een kans om de architectuur en openbare ruimte van Rotterdam te remixen met hun eigen fantasie.” De KunstXpress is bedoeld als crash course voor jonge kunstenaars. ,,Kunstenaars die hun werk op een legale manier in de openbare ruimte willen presenteren moeten leren omgaan met de regels die daar gelden. Dit leerproces is een wezenlijk onderdeel van het project.”

Of het project navolging krijgt in andere steden is nog niet zeker. ,,Bedoeling is het initiatief ook in andere steden te starten, maar dat hangt af van gemeentelijk diensten enzovoort”, aldus Van Dien.

Zeecontainers

Van de negentig inzenders kregen vijfentwintig kunstenaars een materiaalbudget van duizend à tweeduizend euro om hun idee te realiseren. Het resultaat is te aanschouwen langs een route door de stad. Startpunt van de route vormt KunstXpress CS, een nederzetting naast het Nederlands Architectuur Instituut (NAi). Het dorpje is opgebouwd uit zeecontainers van Joep van Lieshout, bekend en berucht van de gele PUR-schuimen boekwinkel in de entreehal van Bouwkunde.

Niet alle inzendingen zijn bijster origineel. Zo passen Marien Brand, Eddy Kaijser en André Middelkoop een truc toe die in de TU-wijk al werd toegepast: omring een oud gebouw met gras. Zoals in Delft dankzij de graszoden space-ship aula in een weiland lijkt geland, zo moet in Rotterdam het neoclassicistische stadhuis transformeren tot ‘kasteel in een landelijke context’.

Maar er zijn wel degelijk verrassende voorstellen. Zoals van Audrey van der Krogt, die aan de hijskranen van het Maritiem Museum uilenballen wil hangen. In plaats van uit plukken vacht en muizenbotjes, zullen de ballen bestaan uit door de Rotterdamse bevolking vrijwillig afgestane voorwerpen die worden overgoten met gips en latex.

Van verrassende eenvoud is het voorstel van Arend Roelink. De Enschedese student vindt de huidige architectuur te strak, recht en onpersoonlijk en prefereert de gezellige chaos die in volkstuintjes valt te bewonderen. Roelink koos niet voor een gebouwontwerp, maar voor de rommeligheid van een kippenren.

Wat ook licht chaotische taferelen op zal leveren is het voorstel van Anuska Oosterhuis. De Haagse studente is gefascineerd door situaties waarin mensen zich openbare ruimte toe-eigenen voor privé-handelingen. Door een tiental kampeerders over de binnenstad te verspreiden hoopt ze de spanning tussen privé en openbaar voelbaar te maken. De ‘wolkenkrabbers’ waartussen de iglotentjes komen te staan, zullen door Sharon Schlebos worden beschenen met monsterlijk grote insecten.

Dierentuin

Bij Blijdorp verrijst een wildobservatiepost die uitkijkt over de dierentuin. Schepper Laurens Kolk vindt dat de scheidslijn tussen natuurlijk en kunstmatig vervaagt. ,,Huisdieren vermenselijken tot gezinsleden”, volgens Kolk,die afstudeerde op een eettafel waaraan mens en viervoeter tegenover elkaar de maaltijd nuttigen. Kolks tafel was goed voor een Young Design Award.

Meer ontwerpers blijken al prijzen in de kast te hebben. Zoals de Georgische Sophia Tabatadze, die tot beste jonge kunstenaar van Tbilisi werd uitgeroepen. De Georgische beschouwt de stad als een kartonnen bouwwerk. Een maquette die continu verandert. Ze wil dit zichtbaar maken door muren en plafonds van viaducten en andere bouwwerken te voorzien van vouwranden, kniplijnen en andere symbolen uit de knutselwereld.

Op de namenlijst staat ook Winki Somers, die met haar afstudeerontwerp voor zitmuffins een nominatie ontving voor de prestigieuze Rotterdam Designprijs. Somers parkeert op een aantal plaatsten in de stad ‘Opeltjes, oude Mercedessen en Marokkanenbusjes’ met stoelhoezen die op levensechte mensen lijken. ,,Zoals een met goud versierde stevige neger met muts en zonnebril, die je liever met rust laat”, aldus Somers.

Somers is hét voorbeeld van een kunstenaar die inspiratie heeft opgedaan in de ‘stedelijke omgeving’; op een ochtend aangekomen bij haar eigen auto zag ze hoe de ruit was ingetikt en vier stevige kerels cocaïne zaten te snuiven op de stoelen.

Workshop

Een voormalig prijswinnaar die ooit aan de TU Delft studeerde is Barend Koolhaas. De ex-bouwkundestudent en huidige vj bij discotheek Off_Corso maakte de productie ‘Project X’, een film noir over een detective. Eerder kreeg Koolhaas bekendheid toen hij halverwege de jaren negentig een prijsvraag won met neef Rem Koolhaas voor de herinrichting van de TU-wijk.

De enige Delftse studenteninzending komt van Joost Fluitsma. Met de advertentie ‘Wij zijn in de stad!’ in het Rotterdams Dagblad, kondigt hij de komst aan van een nieuw volkje. Het volkje bestaat uit poppetjes die de student industrieel ontwerpen tijdens colleges wel eens in zijn schetsboek krabbelt. Oplettende Rotterdammers kunnen in totaal 71 draadmodellen van de poppetjes tegen het lijf lopen op diverse locaties.

Wie zelf ook wel eens een poging wil wagen Rotterdam te remixen kan dat doen in het weekend van 21 en 22 september, tijdens een tweedaagse workshop onder begeleiding van afgestudeerde ontwerpers.

KunstXpress CS is vrij toegankelijk van 6 tot en met 29 september in het Museumpark in Rotterdam. Alleen geopend tijdens weekends: vanaf vrijdag 16.00 tot zondag 20.00 uur.

Kaarten voor de ‘Ronde van Rotterdam’ zijn voor één euro te koop bij het Weekend Informatie Punt (WIP) dat gedurende de maand september wekelijks verhuist van achtereenvolgens het Schouwburgplein naar KunstXpress CS, Witte de Withstraat en Eendrachtsplein.

Of een aantal jonge kunstenaars de architectuur en openbare ruimte van Rotterdam wilde ‘remixen’. Die vraag bleek niet aan dovemansoren gericht. Het resultaat van deze ‘KunstXpress’ staat komende maand her en der in de stad: vijfentwintig kunstwerken, waaronder een wildobservatiepost bij Blijdorp, Gummbah-achtige cartoons en een kippenren. Niet verwonderlijk dat de TU-naam hier meerdere malen opduikt.

Komende maand is een cultureel bezoek aan Rotterdam gemakkelijker dan ooit. Allereerst is de agenda in september zwartgekleurd van de activiteiten. Bovendien hoeft geen meter te worden gelopen: een zogeheten bezemwagen rijdt begeleid door twee wielrenners van vlees en bloed de ‘Ronde van Rotterdam’ langs een tiental culturele instellingen. De luiheid wordt beloond met een bombardement aan kortingen en gadgets waarvan de opvallendste een 42 miljoen jaar oud fossieltje is, voor bezoekers van het Natuurmuseum.

Eén van de activiteiten springt eruit in het aanbod: de Rotterdam KunstXpress 2002, voortgekomen uit ‘een verlangen vaart te geven aan kunst, in plaats van statisch getoonde kunstwerken in een galerie’, aldus Freya van Dien van organisator Orange Event.

Aanleiding voor het project, dat vorig jaar een pilotversie beleefde, vormt het gebrek aan mogelijkheden voor jonge kunstenaars om zich in de openbare ruimte te uiten. Sommige kunstvormen, zoals graffiti, worden binnen gevestigde instellingen niet als volwaardig gezien en in de openbare ruimte als vandalisme en vervuiling. Van Dien: ,,Veel jonge kunstenaars putten inspiratie uit de stedelijke omgeving. Maar er is gebrek aan een podium. Via KunstXpress krijgen jonge kunstenaars een kans om de architectuur en openbare ruimte van Rotterdam te remixen met hun eigen fantasie.” De KunstXpress is bedoeld als crash course voor jonge kunstenaars. ,,Kunstenaars die hun werk op een legale manier in de openbare ruimte willen presenteren moeten leren omgaan met de regels die daar gelden. Dit leerproces is een wezenlijk onderdeel van het project.”

Of het project navolging krijgt in andere steden is nog niet zeker. ,,Bedoeling is het initiatief ook in andere steden te starten, maar dat hangt af van gemeentelijk diensten enzovoort”, aldus Van Dien.

Zeecontainers

Van de negentig inzenders kregen vijfentwintig kunstenaars een materiaalbudget van duizend à tweeduizend euro om hun idee te realiseren. Het resultaat is te aanschouwen langs een route door de stad. Startpunt van de route vormt KunstXpress CS, een nederzetting naast het Nederlands Architectuur Instituut (NAi). Het dorpje is opgebouwd uit zeecontainers van Joep van Lieshout, bekend en berucht van de gele PUR-schuimen boekwinkel in de entreehal van Bouwkunde.

Niet alle inzendingen zijn bijster origineel. Zo passen Marien Brand, Eddy Kaijser en André Middelkoop een truc toe die in de TU-wijk al werd toegepast: omring een oud gebouw met gras. Zoals in Delft dankzij de graszoden space-ship aula in een weiland lijkt geland, zo moet in Rotterdam het neoclassicistische stadhuis transformeren tot ‘kasteel in een landelijke context’.

Maar er zijn wel degelijk verrassende voorstellen. Zoals van Audrey van der Krogt, die aan de hijskranen van het Maritiem Museum uilenballen wil hangen. In plaats van uit plukken vacht en muizenbotjes, zullen de ballen bestaan uit door de Rotterdamse bevolking vrijwillig afgestane voorwerpen die worden overgoten met gips en latex.

Van verrassende eenvoud is het voorstel van Arend Roelink. De Enschedese student vindt de huidige architectuur te strak, recht en onpersoonlijk en prefereert de gezellige chaos die in volkstuintjes valt te bewonderen. Roelink koos niet voor een gebouwontwerp, maar voor de rommeligheid van een kippenren.

Wat ook licht chaotische taferelen op zal leveren is het voorstel van Anuska Oosterhuis. De Haagse studente is gefascineerd door situaties waarin mensen zich openbare ruimte toe-eigenen voor privé-handelingen. Door een tiental kampeerders over de binnenstad te verspreiden hoopt ze de spanning tussen privé en openbaar voelbaar te maken. De ‘wolkenkrabbers’ waartussen de iglotentjes komen te staan, zullen door Sharon Schlebos worden beschenen met monsterlijk grote insecten.

Dierentuin

Bij Blijdorp verrijst een wildobservatiepost die uitkijkt over de dierentuin. Schepper Laurens Kolk vindt dat de scheidslijn tussen natuurlijk en kunstmatig vervaagt. ,,Huisdieren vermenselijken tot gezinsleden”, volgens Kolk,die afstudeerde op een eettafel waaraan mens en viervoeter tegenover elkaar de maaltijd nuttigen. Kolks tafel was goed voor een Young Design Award.

Meer ontwerpers blijken al prijzen in de kast te hebben. Zoals de Georgische Sophia Tabatadze, die tot beste jonge kunstenaar van Tbilisi werd uitgeroepen. De Georgische beschouwt de stad als een kartonnen bouwwerk. Een maquette die continu verandert. Ze wil dit zichtbaar maken door muren en plafonds van viaducten en andere bouwwerken te voorzien van vouwranden, kniplijnen en andere symbolen uit de knutselwereld.

Op de namenlijst staat ook Winki Somers, die met haar afstudeerontwerp voor zitmuffins een nominatie ontving voor de prestigieuze Rotterdam Designprijs. Somers parkeert op een aantal plaatsten in de stad ‘Opeltjes, oude Mercedessen en Marokkanenbusjes’ met stoelhoezen die op levensechte mensen lijken. ,,Zoals een met goud versierde stevige neger met muts en zonnebril, die je liever met rust laat”, aldus Somers.

Somers is hét voorbeeld van een kunstenaar die inspiratie heeft opgedaan in de ‘stedelijke omgeving’; op een ochtend aangekomen bij haar eigen auto zag ze hoe de ruit was ingetikt en vier stevige kerels cocaïne zaten te snuiven op de stoelen.

Workshop

Een voormalig prijswinnaar die ooit aan de TU Delft studeerde is Barend Koolhaas. De ex-bouwkundestudent en huidige vj bij discotheek Off_Corso maakte de productie ‘Project X’, een film noir over een detective. Eerder kreeg Koolhaas bekendheid toen hij halverwege de jaren negentig een prijsvraag won met neef Rem Koolhaas voor de herinrichting van de TU-wijk.

De enige Delftse studenteninzending komt van Joost Fluitsma. Met de advertentie ‘Wij zijn in de stad!’ in het Rotterdams Dagblad, kondigt hij de komst aan van een nieuw volkje. Het volkje bestaat uit poppetjes die de student industrieel ontwerpen tijdens colleges wel eens in zijn schetsboek krabbelt. Oplettende Rotterdammers kunnen in totaal 71 draadmodellen van de poppetjes tegen het lijf lopen op diverse locaties.

Wie zelf ook wel eens een poging wil wagen Rotterdam te remixen kan dat doen in het weekend van 21 en 22 september, tijdens een tweedaagse workshop onder begeleiding van afgestudeerde ontwerpers.

KunstXpress CS is vrij toegankelijk van 6 tot en met 29 september in het Museumpark in Rotterdam. Alleen geopend tijdens weekends: vanaf vrijdag 16.00 tot zondag 20.00 uur.

Kaarten voor de ‘Ronde van Rotterdam’ zijn voor één euro te koop bij het Weekend Informatie Punt (WIP) dat gedurende de maand september wekelijks verhuist van achtereenvolgens het Schouwburgplein naar KunstXpress CS, Witte de Withstraat en Eendrachtsplein.