Campus

Uit de Kunst

Rotterdam Rotterdam timmert cultureel hard aan de weg de laatste tijd. Dat moet de stad ook wel, want binnenkort wordt het de culturele hoofdstad van Europa. Zondag gaat de Rotterdamse Uitmarkt de concurrentie aan met Amsterdam.

Het hele gebied rond de Mauritsweg zal zwart staan van de cultuurtoeristen, hopen ze in de Maasstad. Op het Eendrachtsplein staat een meezingpodium. Verder veel aandacht voor theater, dans, opera en skaten.

Zondag begint ook het festival Rotterdams Fabrikaat, dat ruim een week doorgaat. Cultuur voor Rotterdammers door Rotterdammers, zou je het kort kunnen samenvatten. Theater, dans, muziek en film, onder één voorwaarde: het moet gemaakt zijn door Rotterdammers. Wat dat is, Rotterdamse kunst? De film Magnitogorsk bijvoorbeeld, van Pieter Jan Smit, of De Verstekeling van Van Lieshout. En verder heel veel onbekende namen. Heeft zo’n festival van Rotterdamse zuiverheid veel zin? Bestaat er verschil tussen een film van een Rotterdamse, Amsterdamse of Groningse regisseur? Welnee Rotterdam, doe toch normaal, zoals altijd.

Menukaarten

Hoe krijgen ze het steeds weer bedacht bij het Legermuseum? Eerst een speciale tentoonstelling over uniformen en nu één over… militaire menukaarten. Zo’n ruim begrip moet je afbakenen, moeten ze in het Legermuseum gedacht hebben, want er zijn alleen menukaarten te zien uit de periode 1860 tot 1960.

Bij een nadere blik op de kaarten blijkt dat het leger net een corporale studentenvereniging is. Neem de ‘Reglementen voor den feestdisch. Artikel 6’: ‘Bij het fokken van feeststemming wordt iedereen verzocht zijn molzucht te bedwingen’. Of artikel 9: ‘Stilzwijgendheid wordt beboet met het ledigen van een feestbokaal’.

Militaire koks blijken trouwens echte grapjassen. Want wat prijkt er zoal op een soldatenmenu? ‘Opgerolde zolen in blank geweervet’.

Voor de nieuwe tentoonstelling moeten we eerst nog één nachtje slapen. Vanaf vrijdag tot ver in het nieuwe millennium zijn de menukaarten iedere dag te bezichtigen. Op werkdagen van 10.00 tot 17.00 uur, en in het weekend van 12.00 tot 17.00 uur.

Turkije

Turkije staat de laatste weken in de schijnwerpers, en ook Den Haag blijft niet achter. Op vrijdag 10 september gaat het Eerste Turkije Festival van start. Tot 16 oktober bestaat het Haagse culturele leven voor een belangrijk deel uit Turkse film, Turks theater, Turkse beeldende kunst en Turkse muziek. Het Filmhuis aan het Spui doet komende week mee met driefilms. Van donderdag tot en met zondag draait Eskiya van regisseur Yavuz Turgul (19.15 uur), in Turkije een ware hit. Gaat over een man die 35 jaar gevangen heeft gezeten, en zich wreekt op de verantwoordelijke hiervoor. De drie avonden die volgen is de film Yol van Yilmaz Güney te zien, de beroemdste Turkse film aller tijden en winnaar van een Gouden Palm in Cannen in 1982. Op zondag- en woensdagmiddag (16.15 uur) is er een Turkse kinderfilm: Gülibik (Nederlands gesproken). De achtjarige Ali maakt van alles mee op het Turkse platteland.

Rotterdam timmert cultureel hard aan de weg de laatste tijd. Dat moet de stad ook wel, want binnenkort wordt het de culturele hoofdstad van Europa. Zondag gaat de Rotterdamse Uitmarkt de concurrentie aan met Amsterdam. Het hele gebied rond de Mauritsweg zal zwart staan van de cultuurtoeristen, hopen ze in de Maasstad. Op het Eendrachtsplein staat een meezingpodium. Verder veel aandacht voor theater, dans, opera en skaten.

Zondag begint ook het festival Rotterdams Fabrikaat, dat ruim een week doorgaat. Cultuur voor Rotterdammers door Rotterdammers, zou je het kort kunnen samenvatten. Theater, dans, muziek en film, onder één voorwaarde: het moet gemaakt zijn door Rotterdammers. Wat dat is, Rotterdamse kunst? De film Magnitogorsk bijvoorbeeld, van Pieter Jan Smit, of De Verstekeling van Van Lieshout. En verder heel veel onbekende namen. Heeft zo’n festival van Rotterdamse zuiverheid veel zin? Bestaat er verschil tussen een film van een Rotterdamse, Amsterdamse of Groningse regisseur? Welnee Rotterdam, doe toch normaal, zoals altijd.

Menukaarten

Hoe krijgen ze het steeds weer bedacht bij het Legermuseum? Eerst een speciale tentoonstelling over uniformen en nu één over… militaire menukaarten. Zo’n ruim begrip moet je afbakenen, moeten ze in het Legermuseum gedacht hebben, want er zijn alleen menukaarten te zien uit de periode 1860 tot 1960.

Bij een nadere blik op de kaarten blijkt dat het leger net een corporale studentenvereniging is. Neem de ‘Reglementen voor den feestdisch. Artikel 6’: ‘Bij het fokken van feeststemming wordt iedereen verzocht zijn molzucht te bedwingen’. Of artikel 9: ‘Stilzwijgendheid wordt beboet met het ledigen van een feestbokaal’.

Militaire koks blijken trouwens echte grapjassen. Want wat prijkt er zoal op een soldatenmenu? ‘Opgerolde zolen in blank geweervet’.

Voor de nieuwe tentoonstelling moeten we eerst nog één nachtje slapen. Vanaf vrijdag tot ver in het nieuwe millennium zijn de menukaarten iedere dag te bezichtigen. Op werkdagen van 10.00 tot 17.00 uur, en in het weekend van 12.00 tot 17.00 uur.

Turkije

Turkije staat de laatste weken in de schijnwerpers, en ook Den Haag blijft niet achter. Op vrijdag 10 september gaat het Eerste Turkije Festival van start. Tot 16 oktober bestaat het Haagse culturele leven voor een belangrijk deel uit Turkse film, Turks theater, Turkse beeldende kunst en Turkse muziek. Het Filmhuis aan het Spui doet komende week mee met driefilms. Van donderdag tot en met zondag draait Eskiya van regisseur Yavuz Turgul (19.15 uur), in Turkije een ware hit. Gaat over een man die 35 jaar gevangen heeft gezeten, en zich wreekt op de verantwoordelijke hiervoor. De drie avonden die volgen is de film Yol van Yilmaz Güney te zien, de beroemdste Turkse film aller tijden en winnaar van een Gouden Palm in Cannen in 1982. Op zondag- en woensdagmiddag (16.15 uur) is er een Turkse kinderfilm: Gülibik (Nederlands gesproken). De achtjarige Ali maakt van alles mee op het Turkse platteland.

Redacteur Redactie

Heb je een vraag of opmerking over dit artikel?

delta@tudelft.nl

Comments are closed.