Campus

Muzikanten met veel haar

Wat vooraf ging: …en wat hebben onze helden dan wel in Paradiso te zoeken?Een verzameling backstage-pasjes aan een koordje, bungelend op een Cbgb’s-shirt, weinig te sjouwen, en bladerend in een stapeltje papier: degene die naar het podium was komen lopen had ’tourmanager’ in onzichtbare letters maar niettemin duidelijk op z’n voorhoofd staan.

br />
,,In de itinerary staat geen voorprogramma genoemd. Wacht.” Hij baande weg. Tegen het licht in knipogend zag de band hoe wat vermoeid uitziende muzikanten, met veel lang haar, zeulend met kisten en koffers kwamen binnenbanjeren.

Spanning steeg.

Een van de muzikanten kieperde een paar van z’n drumstandaards het podium op, groette en liep door naar achteren. Terwijl Fik en Zavjee zachtjes ruzie maakten over de te volgen strategie dook hij weer op uit de kleedkamer. Vanonder een pet en een hoop lang haar klonk een plechtige boer, gevolgd door een lijzig ‘say, guys, I was hoping you would have left us some beers, but all I see is an empty fridge…?

Fredo schrok op. ,,We don’t, – I mean, we didn’t, that is, we haven’t…”, begon hij, met een blik op Mylotte. Het hielp vrij weinig. De tourmanager kwam aanlopen met wat duidelijk ontstemde Paradiso-people.

Eén daarvan bleek vrij kortaangebonden. ,,Leuk geweest jongens. Zo werkt het dus niet. Inpakken, hop.”

Jammer, dacht Fredo. Goed, we hebben nu in Paradiso gestaan. Niet gespééld, weliswaar, maar…

Vanonder een pet en een hoop haar kwam een verontwaardigde stem. ,,What’s that? You guys are not allowed to do a soundcheck?

Fredo zuchtte. Mylotte. Roze wolk. Paradiso. Nu of nooit. ,,Well, you see…

Wat vooraf ging: …en wat hebben onze helden dan wel in Paradiso te zoeken?

Een verzameling backstage-pasjes aan een koordje, bungelend op een Cbgb’s-shirt, weinig te sjouwen, en bladerend in een stapeltje papier: degene die naar het podium was komen lopen had ’tourmanager’ in onzichtbare letters maar niettemin duidelijk op z’n voorhoofd staan.

,,In de itinerary staat geen voorprogramma genoemd. Wacht.” Hij baande weg. Tegen het licht in knipogend zag de band hoe wat vermoeid uitziende muzikanten, met veel lang haar, zeulend met kisten en koffers kwamen binnenbanjeren.

Spanning steeg.

Een van de muzikanten kieperde een paar van z’n drumstandaards het podium op, groette en liep door naar achteren. Terwijl Fik en Zavjee zachtjes ruzie maakten over de te volgen strategie dook hij weer op uit de kleedkamer. Vanonder een pet en een hoop lang haar klonk een plechtige boer, gevolgd door een lijzig ‘say, guys, I was hoping you would have left us some beers, but all I see is an empty fridge…?

Fredo schrok op. ,,We don’t, – I mean, we didn’t, that is, we haven’t…”, begon hij, met een blik op Mylotte. Het hielp vrij weinig. De tourmanager kwam aanlopen met wat duidelijk ontstemde Paradiso-people.

Eén daarvan bleek vrij kortaangebonden. ,,Leuk geweest jongens. Zo werkt het dus niet. Inpakken, hop.”

Jammer, dacht Fredo. Goed, we hebben nu in Paradiso gestaan. Niet gespééld, weliswaar, maar…

Vanonder een pet en een hoop haar kwam een verontwaardigde stem. ,,What’s that? You guys are not allowed to do a soundcheck?

Fredo zuchtte. Mylotte. Roze wolk. Paradiso. Nu of nooit. ,,Well, you see…

Redacteur Redactie

Heb je een vraag of opmerking over dit artikel?

delta@tudelft.nl

Comments are closed.