De grens tussen echt en nep, tussen virtueel en werkelijk, dat is het onderwerp van John Klima's kunstenaarschap. Klima probeert, naar eigen zeggen, 'zaken reëel te maken die veelal voor virtueel worden gehouden'.
Zo ontstond de installatie Fish. In Fish bestuur je een goudvis, die voorbij allerlei obstakels moet worden geleid op weg naar de veiligheid. Een aardig spel, zou je zeggen, maar niet erg vernieuwend. Echter, Klima kluste er een installatie bij, bestaande uit aquaria die dusdanig met de spelcomputer zijn verbonden, dat een échte goudvis hups bij een hongerige roofvis in de tank wordt gekieperd als een speler er niet in slaagt zijn goudvis in veiligheid te brengen. Hap, slik, weg.
Cru? Jawel. ,,Maar'', zegt Klima, ,,als er niet af en toe een goudvis wordt opgeofferd, verhongert de roofvis. Het is het morele dilemma van de dierenliefhebber wanneer hij beesten voedt aan zijn huisdier.''
Net als Fish bestaat Go, een installatie uit 2001, uit een virtuele en een fysieke component. Op een soort landkaart rijden vier robotjes rond, met een pen op hun rug, zodat ze overal waar ze gaan een spoor achterlaten. De robotjes werken op batterijen, die kunnen worden opgeladen bij een lichtbron. Lichtbronnen zijn de acht 'hoofdsteden' van de landen die op de landkaart zijn ingetekend. De robotjes zetten zelfstandig koers naar licht.
Boven de landkaart hangt een witte ballon, waarop de kaart door een beamer wordt geprojecteerd. Zo ontstaat een 'wereldbol' die ook nog eens langzaam ronddraait.
De spelers besturen via joy-sticks verschillende satellieten die rond de 'aarde' cirkelen. Door in de buurt van een stad te gaan hangen, kunnen ze de desbetreffende lichtbron aan- of uitschakelen, en daarmee beïnvloeden ze dus indirect de bewegingen van de robots.
Het eindresultaat is een wirwar van lijnen op een vel papier, die vervolgens als kunst wordt verkocht.
De website laat ook enkele online projecten van Klima zien. Snelle computer gewenst.
Een wolkenkrabber van gestapelde toiletten of een chaotische sloppenwijk die alleen maar uit kleinste kamertjes bestaat. Die opzienbarende werken maakt kunstenaar Jeroen van Bergen.
Meer podia, meer evenementen en met zesduizend kaarten toegang voor iedereen: het Zomerfestival van de TU is dit jaar groter dan ooit.
We zijn allemaal dier- en milieuvriendelijk en vergeten nooit een verjaardag. Eh, dankzij deze apps dan.
Naam: Sonja Heijink-Lispet (38)
Functie: Onderwijsroosteraar bij de faculteit TBM
Familierelatie: Volle nicht van Sjaak en Jos Lispet; Tonnie Lispet is een aangetrouwde tante.
“Ik kwam in 1992 bij de TU via mijn man, toen nog ...
We moeten groen, duurzaam, ecologisch – maar de eerste de beste zonnecel die je op je dak plaatst, gaat binnen zes jaar stuk. Gelukkig helpen vier TU-studenten het milieu een handje met hun bachelor-eindproject bij 3mE.
Wie anno ...