Times-ranking op de schop

De vermaarde universiteitenranglijst van de Times Higher Education gaat op de schop. Het tijdschrift maakt schoon schip en gooit de oude methode overboord.

Dat schrijft redacteur Phil Baty op de website InsideHigherEd. Met name de enquête onder wetenschappers zal volkomen worden herzien. In 2009 vulden ongeveer 3500 academici de vragenlijst in, terwijl er wereldwijd miljoenen academici zijn. “De steekproef was simpelweg te klein en de uitkomst woog te zwaar”, schrijft Baty. De steekproef wordt groter en representatiever, belooft hij.

De THE zal de academici voortaan niet alleen vragen welke universiteit de beste is, maar bijvoorbeeld ook waar de respondenten hun eigen studenten het liefst naartoe verwijzen. Een groep van vijftig universiteitsbestuurders denkt mee over de vragenlijst.

Ook de rest van de methodiek staat ter discussie. Het tijdschrift had al toegezegd dat de citatiescores van wetenschappelijke artikelen nader bekeken gaan worden, zodat het verschil tussen de diverse vakgebieden beter tot uitdrukking komt. In de oude opzet wegen exacte wetenschappen zwaarder dan alfa- en gamma-onderzoek.

Meer suggesties zijn welkom, aldus Baty. Is de student-stafratio bijvoorbeeld een goede indicator voor onderwijskwaliteit? En zo ja, hoe zwaar zou die moeten wegen?

Hij neemt geen afstand van ranking in het algemeen. “Geen enkele ranking kan het laatste woord hebben. Maar of je ze nu omarmt of verwerpt: rankings zullen niet meer verdwijnen.”

Dat schrijft redacteur Phil Baty op de website InsideHigherEd. Met name de enquête onder wetenschappers zal volkomen worden herzien. In 2009 vulden ongeveer 3500 academici de vragenlijst in, terwijl er wereldwijd miljoenen academici zijn. “De steekproef was simpelweg te klein en de uitkomst woog te zwaar”, schrijft Baty. De steekproef wordt groter en representatiever, belooft hij.

De THE zal de academici voortaan niet alleen vragen welke universiteit de beste is, maar bijvoorbeeld ook waar de respondenten hun eigen studenten het liefst naartoe verwijzen. Een groep van vijftig universiteitsbestuurders denkt mee over de vragenlijst.

Ook de rest van de methodiek staat ter discussie. Het tijdschrift had al toegezegd dat de citatiescores van wetenschappelijke artikelen nader bekeken gaan worden, zodat het verschil tussen de diverse vakgebieden beter tot uitdrukking komt. In de oude opzet wegen exacte wetenschappen zwaarder dan alfa- en gamma-onderzoek.

Meer suggesties zijn welkom, aldus Baty. Is de student-stafratio bijvoorbeeld een goede indicator voor onderwijskwaliteit? En zo ja, hoe zwaar zou die moeten wegen?

Hij neemt geen afstand van ranking in het algemeen. “Geen enkele ranking kan het laatste woord hebben. Maar of je ze nu omarmt of verwerpt: rankings zullen niet meer verdwijnen.”