Snoepwinkel

‘Vrouwen moeten de tijd hebben voor zelfontplooiing en daarom moet de vruchtbaarheidsleeftijd zo lang mogelijk kunstmatig worden verlengd.’
Nrc.next schrijft een columnwedstrijd uit waarin deze stelling verdedigd dan wel weerlegd dient te worden.  Als parttime columnist denk je daar dan toch even over na. In mijn geval - hoe ironisch - achter een Bugaboo.
Ik ben aan het afstuderen en zal als ik eindelijk klaar ben de zesentwintig naderen, maar dan kan het zelfontplooien serieus beginnen! Voor je afstuderen krijg je op het hart gedrukt iets te kiezen waar jij echt in bent geïnteresseerd. Ik koos baby’s. Sinds de pil is het krijgen van een kind een keuze. Fantastisch! Maar waar kies ik dan eigenlijk voor? En wanneer in godsnaam? Ambitieus zijn, vrouwelijk, van alle markten thuis en toch uitblinken in een wereld die maar de hele tijd aan je voeten ligt te hijgen, kost tijd. Maar daar heb ik het helemaal zelf naar gemaakt. Ik mocht namelijk altijd alles zelf kiezen; school, partner, cupmaat, kapsel, yoghurt; als verwend kind in een snoepwinkel met voor ieder pijntje een zuurtje voor de schrik. Leve de maakbaarheid! Twee jaar poepluiers verschonen van iemand die nooit eens aan jou vraagt hoe het eigenlijk voelt om gekloofde tepels te hebben, is niet leuk. Blijkt uit mijn gebruikersonderzoek. En totaal gedesoriënteerd midden in de nacht je huilbaby ontcijferend, heb je dus geen zak aan je iPhone. Iets kiezen dat geen garantie biedt op instant geluk, of erger, waar we iets voor moeten opofferen, is nog maar moeilijk voor te stellen in een samenleving waar het uitsluitend om het zelf draait. En dus stellen we die keuze zo lang mogelijk uit. Maar wie zegt mij dat ik mij niet meer zou kunnen ontplooien met kind? Laten we daar dan iets aan doen! Want is de keuze voor iets dat mijn leven betekenis geeft buiten mijn eigen ikje om niet een prachtige vorm van ontplooiing? Daar kunnen we niet vroeg genoeg mee beginnen! Opgelucht heb ik mijn vriend gebeld: ‘Mijn eierstokken zijn al drie jaar in verval!’ heb ik geroepen. ‘We moeten onmiddellijk aan slag! We hebben geen enkele keus!