Ik werk aan de Jaffalaan, bij TBM. Het is een prettig en licht gebouw. Alleen de kantine is als een tochtige straathoek waar niemand lang wil verblijven. De bewoners van deze faculteit zijn, zou Vuijsje zeggen, ‘allemaal nette mensen’. De heren veelal in pak met stropdassen en dames in ton-sur-ton ensembles. Als er gasten komen, schenken we koffie in designkopjes die wel mooi, maar niet handig zijn. De studenten zijn vriendelijk en verre van spectaculair in hun outfits. Ze lopen in spijkerbroeken en de enige frivoliteit bestaat uit hun felgekleurde gympen. Ik ging er een beetje vanuit dat alle faculteiten aan de TU soortgelijke bewoners zouden hebben. Tot ik bij technische natuurkunde belandde.
In een hal wachtte ik op Cees Dekker die in een vakgroepvergadering zat. Hij gaat een lezing verzorgen in de Elsevier Technologiedebatten. In de wachtruimte stond een studentikoos afgebladderd skailederen bankstel. Toen ik erop ging zitten, zakte ik een halve meter weg. De meisjesachtige secretaresse was even informeel als vriendelijk, en gaf me vers gezette koffie in een grote mok. Aan een tafeltje zat een slanke jonge man met verzorgd afrokapsel. Volgens elke standaard een elegante man. Hij droeg een geruite broek, met hip overhemd en precies goede trui. Cool. Hij werd begroet door een Chinees die voorbijliep met een jojo aan een lang touwtje, alsof hij een hondje uitliet. De twee maakten een praatje terwijl de Chinees ongelooflijke trucs uithaalde met de jojo.
Opeens stroomde de hal vol: het vakgroepoverleg was ten einde. Er werd ontspannen gekletst en gelachen. De helft ging koffie halen, de andere helft ging naar een zaal waar een tafelvoetbalspel stond. Ook deze groep was aanmerkelijk hipper dan wat ik dagelijks aan de Jaffalaan zie.
Is dit de Nerd 2.0? Slim, wellicht briljant, en ook nog eens goed gekleed?
Smeets
Journalisten mopperen vaak op voorlichters. Er zijn er te veel, ze sturen voor elke scheet een persbericht en ze belemmeren contact met degenen die je graag zou interviewen. Op borrels hoor ik wel eens verhalen van hoeveel beter het in ...
Francine Houben liet zich voor ‘Dutch Mountains’ uitgebreid interviewen door de bevriende journalist Jan Tromp. In hun gesprekken houden ze zich verre van alles wat zweemt naar jargon of opzichtig vertoon van eruditie. Dit boek trekt ...
Van der Duin
Geloof het of niet, maar in mijn vorige werkkring werd ik bij presentaties vaak aangekondigd als goeroe. En daar werd ik nogal zenuwachtig van. Niet omdat ik bang was de hooggespannen verwachtingen niet te kunnen waarmaken, maar omdat ...