Kritiek op college neemt toe

Twijfel, onvrede en een hoop vragen. De onderdeelcommissies op de faculteiten kampen er allemaal in meer of mindere mate mee. De kritiek op het college van bestuur (cvb) neemt toe. “Het wij-gevoel bestaat niet meer.”

De voorzitter van de odc van Industrieel Ontwerpen, Jouke Verlinden, hoort ‘zorgwekkende geluiden’ over de opstelling van het cvb. “Het cvb houdt zelf de kaarten tegen de borst gedrukt. Daardoor proberen de decanen vooral hun eigen tent te redden. Het wij-gevoel bestaat niet meer en dat was er voorheen wel.”

En dat terwijl er van het cvb juist meer samengewerkt moet worden. “Men wil niet op lijstjes voor interfacultaire synergie staan, want dan doe je kennelijk iets dubbel”, merkt Verlinden.
College van bestuurlid Paul Rullmann zegt die reactie te begrijpen. “We willen een einde maken aan versnippering. Als dat jou treft, is dat ongelukkig. Maar we kunnen meer kracht ontlenen aan samenwerking. Dit is een positieve stap, we willen er samen sterker uitkomen.”
Jouke Verlinden denkt dat het cvb de inspraak niet hoog in het vaandel heeft staan. En odc-voorzitter Peter Verheijen van Technische Natuurwetenschappen wil weten wanneer de voorgenomen besluiten over de besparingen ‘inhoudelijk op de overlegtafel komen bij met name de gemeenschappelijke vergadering van de or en de sr’.

Paul Rullmann vindt juist dat het cvb heel open is voor inspraak van anderen, zoals ondernemingsraad en studentenraad. “En we hebben tegen de decanen gezegd: deel met je odc in welke fase van het proces je zit.”
Floor Koornneef, odc-voorzitter van Techniek, Bestuur en Management, is niet te spreken over de door het cvb gekozen werkwijze tijdens het ‘herijkingsproces’. “Het effect is dat iedereen zijn bezuinigingsopdracht over de schutting gooit bij iemand anders: het cvb bij de decaan, de decaan bij de afdelingsvoorzitters, de afdelingsvoorzitters bij de sectieleiders. Dat is visieloos."

Henny van der Meulen, odc-voorzitter van Civiele Techniek en Geowetenschappen, heeft geen goed woord over voor de keuze van het cvb om dertig miljoen euro vrij te maken voor investeringen. “Mensen eruit schoppen en het geld gebruiken om de boel op te leuken. De TU wil bij de beste tien universiteiten van de wereld behoren. Dat bereik je niet met gebouwen, maar met mensen.”

Ook Jouke Verlinden begrijpt die keuze niet. “Als medewerkers werken we hard, de studentenaantallen groeien, we doen het heel goed in het nieuws en tegelijkertijd krijg je het deksel op je neus.” En waar gaat het geld precies heen, vraagt hij zich af. “Als je in dit gebouw rondloopt, is er niemand te zien met blije ogen van ‘o, dit geld gaat naar ons toe’.
Rullmann heeft begrip voor de zorgen, maar zegt die dertig miljoen per jaar nodig te hebben voor een gezonde bedrijfsvoering. “We hebben nu geen vast lijstje, omdat we het geld eerst willen vrijmaken. Onze wensen zijn niet nieuw, het zijn urgente zaken. Zoals de nieuwbouw voor Technische Natuurwetenschappen, de bouw van het
Learning Centre en vernieuwingen in onderwijs en onderzoek.”

Pagina 4: Twijfels over besparingen