Fietsenmakers - Plastic is plastic

Oké, papier gooi je niet in de gewone afvalcontainer en glas gaat in de glasbak. Maar wat doe je met oude elektronica als tv’s? Is sorteren op soort voldoende, of moet je ze onderling nog scheiden? Emma van Bruggen ontdekte dat niks zo lekker mengt al tv-plastics.

Van werktuigbouwkunde via IO naar scheikunde. Emma van Bruggen heeft één missie in haar leven: alles weten van plastics. (Foto: Sam Rentmeester/FMAX)

Het kostte reizen naar Kenia en Engeland, maar dan heb je ook wat. Waar de meeste 3mE-studenten voor hun bachelor-eindproject een spannend onderzoek kiezen uit een voorgekauwde lijst met onderwerpen, bedacht Emma van Bruggen (22) haar eigen onderzoek. 

“Tot nu toe worden televisies gescheiden van andere elektronica voor recycling. Het mengen van high impact polystyrenen en andere grondstoffen van tv’s, zoals de kleurstoffen of versterkende stoffen, kán slecht zijn voor de kwaliteit van het nieuwe plastic dat ze opleveren na recycling. Zou het daarom misschien zinvol zijn om ze onderling nog te sorteren? Voor mijn bachelor-eindproject heb ik verschillende tv’s gepakt en bij elkaar gegooid. Ik heb de eigenschappen van elke tv bekeken en het mengsel afgezet tegen de gemiddelde kwaliteit van high impact polystyrenen van afzonderlijke tv’s. Er bleek geen significant verschil in de kwaliteit te zitten.”
Van Bruggen onderzocht de trek- en slagsterkte én de melt flow index (belangrijk voor bijvoorbeeld spuitgieten) en warempel: die waren net zo goed als in een voorgesorteerd plasticmengsel. “Het is dus voldoende om tv’s bij tv’s te sorteren, maar die onderling nog scheiden is echt niet nodig”, is haar eindconclusie. “Als er achteruitgang plaatsvindt van plastics, dan komt dat door veroudering of bijvoorbeeld blootstelling aan zonlicht. Níet doordat het gemaakt is van verschillende mengsels.”

Hetzelfde geldt overigens misschien voor koelkasten, magnetrons, broodroosters en andere elektronica, maar die heeft de student niet betrokken in haar onderzoek. Maar waarom waren er reizen naar Kenia en Engeland voor nodig om daar achter te komen? “Tijdens mijn bachelor werktuigbouwkunde deed ik een minor IO. Daar kwam ik in aanraking met een plasticrecyclingbedrijf in Kenia. Om dat bedrijf verder te kunnen helpen, heb mijn eigen onderzoek opgezet voor een plasticrecyclingbedrijf in Manchester, zodat ik mijn kennis kon vergroten op het gebied van plasticrecycling. Ik heb er drie weken stage gelopen, heb mijn bachelor afgerond en ben toen met mijn kennis twee maanden naar Kenia vertrokken.” En hoewel haar minipaper niet zonder slag of stoot tot stand kwam, gaat ze nu wel verder met het onderzoek.

Onderzoek: ‘Effect of blending in the reduced properties of recycled high impact polystrene’
Eindcijfer: 6