Familiezaken

Hans van Schagen en Wendy Murtinu-Van Schagen. (Foto: Hans Stakelbeek)

Naam: Hans van Schagen (61)
Functie: Voorzitter vakbondenoverleg TU Delft en belangenbehartiger namens AbvKabo FNV
Familierelatie: Vader van Wendy Murtinu-Van Schagen

“Op de TU tref ik Wendy zelden. Grappig eigenlijk. Ik vergader veel tussen de middag en ik denk er ook niet aan. Privé zien we elkaar wél vaak.
Ik ben trots dat mijn dochter hier werkt. Ik hoor waardering voor haar werk. En ik ben blij dat ze hier werkt. De TU is een goede werkgever, ook al zie ik vaak door mijn werk de negatieve kanten. En soms is het handig: als je wilt meerijden.
In 1973 kwam ik bij de TU in de instrumentmakerij. Van oorsprong ben ik horlogemaker. Het idee was een eigen zaak, maar mijn opa en oma stelden mijn sollicitatiebrief op. Die heb ik maar opgestuurd. Door een reorganisatie switchte ik in 1993 naar de onderwijsadministratie. Door die reorganisatie ben ik in de medezeggenschap verzeild geraakt. Met Wendy praat ik privé wel over de TU. Haar afdeling wordt opgeheven. Dan heb je het over de mogelijkheden en onmogelijkheden op de TU. Ook buiten deze reorganisatie gaat het over de TU, dan meer over arbeidsvoorwaarden. Dan is ze mijn klankbord. Aan familie raad ik de TU zeker aan. Het is een stabiele werkgever met goede functies tegen een redelijk salaris. En de TU heeft heel goede, veelzijdige opleidingen en een goede naam.” (EH)

Naam: Wendy Murtinu-Van Schagen (37)
Functie: Financieel projectondersteuner en secretaresse bij de faculteit Elektronica, Wiskunde en Informatica
Familierelatie: Dochter van Hans van Schagen

“Na school ben ik hier komen werken, in 1992. Ik kom uit Vlaardingen, dan is de TU niet de eerste plek om iets te zoeken, maar mijn vader werkte hier en ik kon meerijden. Het meerijden duurde niet lang; ik ging al snel samenwonen en verhuisde naar Rotterdam. Ik begon als leerling-secretaresse bij een sectie binnen de afdeling telecommunicatie en kon na mijn studie blijven. Na een herstructurering ging ik voor de afdelingsvoorzitter werken. Tot nu; door de herijking wordt de afdeling opgeheven.
Ik tref mijn vader hier soms toevallig, bij de lift bijvoorbeeld. We hebben elkaar voor het werk niet nodig. Hij zit in de laagbouw, ik in de hoogbouw. Maar ik zie hem buiten het werk zeer regelmatig. Hier familie hebben is leuk. Maar waarom? Als je elkaar spreekt is het prettig dat je weet hoe het binnen de TU werkt. We praten thuis niet veel over de TU, alleen als iemand iets bijzonders meemaakt. Ik zie niet gauw meer familie hier komen. Ik kan het ze wel aanraden. Zelfs in deze tijd is de TU geen slechte plek. Een grote organisatie met veel verschillende functies en het werkklimaat is nog altijd gemoedelijker dan in het bedrijfsleven.”