Altijd zo geweescht - Schildjes

(Foto: Hans Stakelbeek/FMAX)

Bij de vorming van de sjaars op Sint Jansbrug maakt elke nieuwe jaarclub zijn eigen schildje. Testen moeten uitwijzen of ze bras-proof zijn en niet snel stuk gaan. “Ze moeten een val van drie hoog uit het raam overleven en ze moeten kunnen blijven drijven”, zegt Ardaan Walvis, commissaris sociëteit verticaal. “Ze zullen maar gejat worden en in het water gegooid.” Elke jaargroep krijgt een stukje monumentaal hout mee om op geheel eigen wijze te bewerken. Dat levert veel traditionele schildjes op in vier delen, zoals die van Schotse clans. Maar ook schildjes met afwijkende vorm waarbij het logo is uitgefreesd of -gezaagd. Ze komen te hangen aan de balk in de soos. “Het is een eer om je schildje aan de balk te houden en om steeds meer vooraan te komen hangen. Hoe actiever je bent als jaarclub, hoe meer je naar rechts opschuift. Als je lang genoeg hangt, kun je de hoek om. Dat is nog weer een stapje hoger. Daar hangen maximaal zeven jaarclubs. In sommige jaren blijven daar twee of drie schildjes hangen, maar meestal is het leeg aan het eind van het studiejaar. Het is slechts enkele clubs gegeven om überhaupt tijdens het hele bestaan te blijven hangen.”
Als je wordt verdrongen van de balk, verdwijnt het schildje naar de ‘hel’. Waar die is, is groot geheim. Je kunt je plek terugwinnen door iets te doen voor de vereniging. “De meeste jaarclubs willen er wel voor vechten om op een goede plek te hangen. Het is de enige toegestane mogelijkheid om je als jaarclub te profileren.”